Zaburzenia osobowości wg. ICD-10

osobowość histrioniczna: dramatyzowanie, teatralność, przesadny wyraz emocjonalny, sugestywność i łatwość ulegania wpływom otoczenia lub okoliczności, płytka i chwiejna uczuciowość, stałe poszukiwanie podniet i docenienia przez innych oraz działań dzięki którym pacjent staje się w centrum uwagi, niestosowna uwodzicielskość w wyglądzie czy zachowaniu, nadmierna koncentracja na atrakcyjności fizycznej.

osobowość anakastyczna: nadmiar wątpliwości i ostrożności, pochłoniecie przez szczegóły i regulaminy, porządkowanie lub schematy postępowania, perfekcjonizm przeszkadzający w wypełnianiu zadań, nadmierna sumienność i skrupulatność oraz nadmierne skupianie się na produktywności w tym zaniedbywanie przyjemności i związków międzyludzkich, nadmierna pedanteria i uległość wobec konwencji społecznych, sztywność i upór, przypuszczenie, że inni tak samo porządkują działania, nieracjonalna niechęć do przyzwalania innym na działanie, pojawianie się natarczywych a niechcianych myśli. Występuje osobowość kompulsywna i obsesyjna, kompulsywno-obsesyjna.

osobowość lękliwa (unikająca): uporczywe i wszechogarniające uczucie napięcia i niepokoju, poczucie społecznego nieprzystosowania i indywidualnej nieatrakcyjności lub niższości w stosunku do innych osób, nadmierna koncentracja na byciu krytykowanym lub odrzucanym w sytuacjach społecznych, niechęć do wchodzenia w bliższe związki z ludźmi o ile nie zapewniają akceptacji, ograniczony styl życia z powodu zabezpieczenia sobie fizycznego bezpieczeństwa, unikanie kontaktów społecznych lub zawodowych, które pociągają za sobą kontakt ludźmi z powodu obawy przed krytyką, nieakceptacja lub odrzuceniem. Nadwrażliwość na odrzucenie i krytykę.

osobowość zależna: zachęcanie innych lub dozwalanie im na przejęcie odpowiedzialności za swoje ważne decyzje życiowe, porządkowanie własnych potrzeb potrzebom innym od których jest się zależnym oraz nadmierne uleganie ich życzeniom, niechęć do stawiania nawet racjonalnych wymagań osobom, od których jest się zależnym, poczucie niewygody i bezradności w sytuacji osamotnienia z powodu nadmiernej obawy przed niezdolnością do zatroszczenia się o siebie, nadmierna obawa przed opuszczeniem przez bliską osobę pozostającą w bliskim związku i osamotnieniem , wobec konieczności zajęcia się swoimi sprawami, ograniczona zdolność podejmowania codziennych decyzji bez zbędnego radzenia się innych osób i upewnienia przez nie. Postrzeganie siebie jako bezradnego i niekompetentnego.